Wonen

Uit Bouwen aan leefbaarheid

De meeste mensen willen graag zo lang mogelijk zelfstandig en zelfredzaam in hun eigen woning blijven wonen. Ook als ze ouder worden. In de eigen buurt, wijk of dorp en dicht bij vrienden, kennissen of familie. Zij willen een woning waarin zij prettig, veilig en comfortabel kunnen wonen. Niet gehinderd door obstakels, zoals drempels en steile trappen. Maar helaas zijn er veel woningen met een stoepje, met drempels, met een steile trap, met een krappe wc of met ramen die lastig open en dicht gaan. Dat is jammer. Want we weten dat het vaker de woonomstandigheden zijn die bepalen of een ouder iemand hulp nodig heeft dan functiebeperkingen. Anderen, zoals professionele hulpverleners, moeten daardoor vele malen per dag aan huis komen om de helpende hand te bieden. Uiteindelijk is dan vaak het resultaat dat iemand niet meer zelfstandig kan functioneren en naar een verzorgingshuis moet. Maar ook in een verzorgingshuis speelt vaak hetzelfde probleem. Door een gebruiksonvriendelijke omgeving worden mensen, tegen wil en dank, afhankelijker dan nodig is.

Een woning hoort vriendelijk in het gebruik te zijn. Dit draagt bij aan het welbevinden. De woning moet zo zijn opgezet en ingericht dat er zo min mogelijk bouwkundige belemmeringen en gebruiksonvriendelijke producten zijn die de zelfredzaamheid van de bewoner bedreigen. Positief geformuleerd betekent dit dat ontwerp en inrichting van de woonruimte moeten bijdragen aan zelfredzaamheid, gebruiksgemak en veiligheid van de bewoner. Meer informatie vindt u in de rubriek wonen. Dan is er minder kans dat iemand hulp van anderen moet inroepen. Voor het comfortabeler en veiliger maken van de woning zijn aandachtspunten opgenomen in de woonlijst.

Aan een bewonersvriendelijke woning zonder goede voorzieningen in de buurt heb je nog niet veel. Ouderen moeten zelf hun boodschappen kunnen doen, naar de bank kunnen, op bezoek gaan bij vrienden of kinderen of naar de schouwburg. Maar hetzelfde geldt voor alle buurtbewoners. Een buurt wordt voor iedereen plezieriger en veiliger om in te wonen als er veilige loop- en rijroutes zijn, geen uitstekende of wegzakkende delen van de bestrating, geen gladde straattegels, goede verlichting en mogelijkheden om onderweg te rusten. Daar profiteren niet alleen de ouderen van, die misschien wat meer moeite hebben om zich te verplaatsen. Een lage instap bij bus en trein is handig voor ouderen, maar zeker ook voor mensen met een kinderwagen of iemand met een zware koffer. Eigenlijk heeft iedereen profijt van een goed ingerichte openbare ruimte en toegankelijke vervoersvoorzieningen.

Het vermijden van belemmeringen en hindernissen in de woning en leefomgeving zorgt ervoor dat ouderen langer de dingen zelf kunnen doen en voor zichzelf kunnen zorgen. Ook de inzet van technologie kan daaraan bjidragen.